«Η… αόρατη συνωμοσία» (από τον Νίκο Στάμο)

0

‘’Αρχή άνδρα δείκνυσι’’ έλεγε ο Πιττακός ο Μυτιληναίος και το διαβάζουμε στον κατά Θουκυδίδη ‘’Επιτάφιο του Περικλή’’ και για τους νεότερους που προτιμούν την αγγλική γλώσσα “… the high destiny of the individual is to serve rather than to rule, or to impose himself in any other way” υποστήριξε ο Albert Einstein. Ο R.Κ. Greenleaf το 1970 εισήγαγε τον όρο Servant Leadership – Ηγεσία που Υπηρετεί. Υιοθετήθηκε εύκολα από τις μεγάλες τουλάχιστον επιχειρήσεις, (άλλωστε η οικονομία είναι πιο μπροστά από την πολιτική).

Ο Ηγέτης που Υπηρετεί (Servant-Leader) νιώθει έντονο το συναίσθημα της προσφοράς στον συνάνθρωπο και

Αρθρογραφεί ο Νίκος Στάμος από την προσωπική του σελίδα στο facebook

Αρθρογραφεί ο Νίκος Στάμος από την προσωπική του σελίδα στο facebook

στην κοινωνία. Ακολουθεί η συνειδητή επιλογή, να επιδιώξει να ηγηθεί. Είναι αποτελεσματικός και αναδεικνύει την έννοια της πραγματικής ηγεσίας.

Αντίθετα ο Ηγέτης (Leader) κινείται από την έντονη επιθυμία να αποκτήσει δύναμη ή υλικά αγαθά μέσω ηγεσίας. Αυτοί που μας κυβερνούν είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση. Πολιτειακοί και Πολιτικοί παράγοντες (συν- κυβερνήτες και οι κοινοβουλευτικές ομάδες τους), πλειοψηφίες και επικεφαλείς Δήμων και Περιφερειών, Γραμματείς και Φαρισαίοι σε όλο το μήκος και πλάτος της χώρας. Δεν ακούν τους άλλους με προσοχή και ενδιαφέρον παρά μόνο ως τυπική υποχρέωση, γιατί πιστεύουν πως μόνο αυτοί ξέρουν και κατανοούν. Δεν συναισθάνονται το περιβάλλον στο οποίο ενεργούν, δεν αναγνωρίζουν αρχές και αξίες διαμορφωμένες από αιώνων, δεν πείθουν το ακροατήριο με μια διαφανή και αμετάβλητη συμπεριφορά, επιδεικνύουν αυταρχισμό.

Δεν έχουν όραμα ρεαλιστικό, δεν βρίσκουν κάποιους να το μοιραστούν μαζί τους, δεν προνοούν για τις πιθανές μελλοντικές συνέπειες των δεσμεύσεών τους. Δεν ενδιαφέρονται και δεν φροντίζουν για τη βελτίωση της κοινωνίας. Δεν προτίθενται να θυσιάσουν αξιώματα και καλοπέραση στον βωμό των συμφερόντων του έθνους και του λαού. Έχουν βουλιάξει στον ωκεανό της καλοπέρασης, των ψεύτικων υποσχέσεων, των εγκληματικών ιδεοληψιών και του άκρατου λαϊκισμού.

Αξιολογώντας την πολιτικής τους επάρκεια (έτσι πρέπει να κάνουμε μετά από κάθε εκλογή μέχρι την επόμενη) τα συμπεράσματα είναι τραγικά. Καιροσκόποι, επαγγελματίες πολιτικάντηδες, μωροφιλόδοξοι, περιηγητές της πολιτικής αγοράς που ψάχνουν τον τελικό τους σταθμό, αδιάβαστοι ως προς εκείνα που απασχολούν τους πολίτες, πατριδοκάπηλοι, λαϊκιστές που εκμεταλλεύονται τον θυμό και την σύγχυση που διακατέχει την πλειοψηφία του λαού, ανίκανοι να προσφέρουν στην πιο κρίσιμη περίοδο για τα δημόσια πράγματα της πατρίδας μας.

Δεν αναρωτιούνται αν οι Πολίτες βρίσκουν σε αυτούς διάθεση να ακούσουν τις δικές τους ιδέες ή την ικανότητα να καταλάβουν όσα ο καθένας αντιμετωπίζει στο σπίτι του και στην οικογένειά του και ότι αυτή η απαίτηση για κατανόηση επηρεάζει την απόφαση τους την ώρα της κάλπης. Δεν αναρωτήθηκαν ποτέ αν τους αναγνωρίζεται η ικανότητα να υπηρετήσουν σωστά τις ανάγκες της κοινωνίας, αν χαίρουν εμπιστοσύνης οι δεσμεύσεις τους, αν εγκρίνεται η πολιτική τους συμπεριφορά, αν οι Πολίτες που τους ακολουθούν έχουν την αίσθηση μελών μιας κοινότητας με κοινό αξιακό σύστημα.

Εφευρίσκουν ‘’Αόρατες Συνωμοσίες’’ και ομιλούν για συνωμότες. Αγνοούν το παραμύθι που ο βασιλιάς πιστεύει ότι, το κοστούμι που του πούλησαν, δεν μπορούν να το δουν οι άλλοι γιατί είναι κουτοί ή ανίκανοι. Επιδεικνύει στους υπηκόους του τα νέα του ρούχα και κανείς δεν του λέει ότι, είναι γυμνός, μέχρι που ένα παιδί το φώναξε δυνατά. Το παράδοξο της ‘’Αόρατης Συνωμοσίας’’.

Αυτή την ‘’Αόρατη Συνωμοσία’’ κατηγορούν!!!

Και ας είναι δημιούργημα της φαντασίας τους. Υπάρχει σε όλα τα επίπεδα και ‘’στενάζει’’ κάτω από τα εγώ και τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων. Επικοινωνούν με τα μέλη της κοινωνίας μόνο σε ιδιαίτερες συναντήσεις, είτε γιατί αυτό επιβάλλει το πανίσχυρο πελατειακό σύστημα, είτε γιατί ο λαός τους κατάλαβε πια και δεν τους επιτρέπει την δημόσια και φανερή επικοινωνία.

Αλλά η επιφανειακή επικοινωνία με τον λαό, η παρακράτηση πληροφοριών ή η ελεγχόμενη και επιλεκτική διανομή τους, οι συμφεροντολογικές συμμαχίες μεταξύ υποστηρικτών, οι ανεπίλυτες διαμάχες, το χαμηλό προσωπικό – παραταξιακό και κομματικό ηθικό, η αδυναμία επηρεασμού κοινωνικών ομάδων, φέρνουν μοιραία και εκλογική κατάρρευση ή πολιτικό αφανισμό.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα. Αναζητώντας ‘’Αόρατες Συνωμοσίες’’ επιτυγχάνουν λιγότερο στρες και συγκρούσεις στην καθημερινότητα, αλλά δεν δημιουργούν θετικά αποτελέσματα για τον λαό και το έθνος και θα το πληρώσουν ακριβά.
Ευτυχώς που υπάρχουν (μετρημένες στα δάχτυλα) ηγεσίες κομμάτων ή περιφερειακές ηγεσίες, κραυγαλέες εξαιρέσεις του κανόνα.

Νίκος Στάμος 

Comments are closed.