Ο «Έλληνας Πεπ» της Αιγύπτου!

0

Ο Τάκης Γκώνιας είναι ένας ιεροκήρυκας του καλού ποδοσφαίρου. Κι από ότι φαίνεται η ιδεολογία του έχει μεγάλη πέραση. Τόσο πολύ, που στην Αίγυπτο τον αποκαλούν -εξόχως κολακευτικά- ως ελληνική έκδοση του Πεπ Γκουαρντιόλα! 

Το ρεπορτάζ είναι από το sdna.gr
(Γράφει ο Σωτήρης Μήλιος)

Tο τελευταίο του αποτύπωμα ήταν στην Κρήτη, στον Εργοτέλη. Εκεί, όπου ακόμα και τα χώματα είναι ποτισμένα με την κοσμοθεωρία του Νίκου Καζαντζάκη: «Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες μπορώ, εγώ μόνος μου μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.». Ποτέ του δεν φοβήθηκε την ευθύνη. Δεν υπήρχε περίπτωση να αλλάξει αυτός, θα προσπαθούσε να αλλάξει εκείνος τον κόσμο. Κι αν δεν το κατάφερνε, θα το προσπαθούσε τουλάχιστον με όλες του τις δυνάμεις.

Για να γίνει αυτό, έπρεπε πρώτα να έρθει η δική του επιφοίτηση:  «Όταν ήμουν ποδοσφαιριστής, απλώς κλοτσούσα την μπάλα. Δεν έπαιζα ποδόσφαιρο». Ο Τάκης Γκώνιας ήταν ειλικρινής από την αρχή. Θα προσπαθούσε να μάθει και να διδάξει, αυτό που δεν κατάφερε κανένας προπονητής να κάνει με εκείνον: αληθινό ποδόσφαιρο. Τουλάχιστον, όπως το αντιλαμβάνεται εκείνος.

Στην μαγικό κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου, όποιος ξεφεύγει από τα ειωθότα, όποιος δεν ξεκινά τις προτάσεις του με το «βασικά» ή το «σίγουρα» κινδυνεύει να χαρακτηριστεί διαφορετικός. Καλτ. Ο Βοιωτός τεχνικός από την φύση του είναι ένας τύπος που δεν χωράει σε κουστούμια ή στερεότυπα. Θα πει αυτό που έχει να πει με τον δικό του τρόπο. Αν χρειαστεί θα πλακωθεί λεκτικά για τις ιδέες του.

Σε μία από τις πρώτες του τηλεοπτικές συνεντεύξεις είχε απασφαλίσει: «Στην Ελλάδα δεν έχουμε ιδέα πως παίζεται το ποδόσφαιρο. Ούτε καν οι ποδοσφαιριστές δεν ξέρουν να παίξουν ποδόσφαιρο. Ξέρουν να τοποθετούνται στο γήπεδο, αλλά δεν ξέρουν καν την χρησιμότητα αυτής της θέσης τους».

Ως συχνός σχολιαστής των αγώνων του Champions League για λογαριασμό της κρατικής τηλεόρασης δεν δίστασε να τα βάλει ανοιχτά με τον Ντιέγκο Σιμεόνε λέγοντας πως κάνει σαν «τσιρλίντερ στον πάγκο», να κράξει τον Ρομπέρτο Ντι Ματέο που κάποτε σήκωσε το τρόπαιο με την Τσέλσι, να ρίξει πύρινα βέλη σε όποιον δεν σεβόταν την ασπρόμαυρη Θεά (του). Μόνο έναν δεν ακουμπούσε ποτέ. Τον Πεπ Γκουαρντιόλα. Τον δικό του μύστη. Α, και την Μπαρτσελόνα. Το ποδόσφαιρο της είναι το ποδόσφαιρο του.

Το πρόβλημα (;) ξεκινάει όταν προσπαθείς να διδάξεις το ποδόσφαιρο της Μπαρτσελόνα στον Α.Ο. Γλυφάδας, στην Επισκοπή, στην Καλλιθέα και στον Εργοτέλη. Πως να ζητήσεις από παίκτες που δεν μεγάλωσαν δα και στην Masia να παίξουν Tiki-taka; Πως να τους μάθεις να παίζουν τόσο ψηλά, να μην σηκώνουν ποτέ την μπάλα από το γρασίδι (όπου υπήρχε), να κάνουν κινήσεις χωρίς την μπάλα, να βλέπουν το ποδόσφαιρο ως ένα διανοητικό παιχνίδι; Κι όμως ο Τάκης Γκώνιας το προσπάθησε!

Με παταγώδη αποτυχία αν μιλάμε για την μακροημέρευση του, σε καμία ομάδα δεν έβγαλε σεζόν. Με παταγώδη αποτυχία, αν μιλάμε για βαθμολογική συγκομιδή, το ποδόσφαιρο που ήθελε ήταν αδύνατον να φέρνει αποτελέσματα σε ματς, όπου συνήθως κερδίζει ο πιο… νταής. Με τεράστια επιτυχία όμως για το ουδέτερο μάτι. Όπου κι αν πήγε βελτίωσε ατομικά τους παίκτες του. Τα ματς των ομάδων του ήταν χάρμα (των ουδέτερων) οφθαλμών. Ανοιχτό ποδόσφαιρο, πάνω – κάτω η μπάλα, φάσεις, γκολ, θέαμα, ωραίες ενέργειες. Αυτό δεν είναι άλλωστε το ποδόσφαιρο;

Στην Κρήτη γνώρισε τον Ματζέντ Σάμι, τον επιχειρηματία που ανέλαβε να επαναφέρει τον Εργοτέλη στην μεγάλη κατηγορία. Τα αποτελέσματα μπορεί να μην ήρθαν, όμως ο Αιγύπτιος γοητεύτηκε από την δουλειά και την φιλοσοφία του Έλληνα τεχνικού. Τόσο πολύ, που του εμπιστεύτηκε τις τύχες της Γουάντι Ντέγκλα μιας μικρομεσαίας ομάδας που κάθε χρόνο είχε σαν στόχο απλά την αποφυγή του υποβιβασμού. Ο Σάμι ήθελε ένα γερό ταρακούνημα, μια αλλαγή φιλοσοφίας, που μόνο ένας Ευρωπαίος κόουτς με την αύρα του θα μπορούσε να περάσει. Ο Γκώνιας δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά κι στα μέσα Ιουνίου έφτιαξε τις βαλίτσες του για Κάιρο.

Fast Forward. Ένα χρόνο μετά, ο Τάκης Γκώνιας απολαμβάνει τον καθολικό σεβασμό στην Αίγυπτο. Σε ένα πρωτάθλημα που οι 14 από τις 18 ομάδες έχουν αλλάξει προπονητή, εκείνος ακλόνητος. Ήδη τον αποκαλούν «Έλληνα Πεπ». Η ύψιστη τιμή για τον ίδιο.

Πρόσφατα, η παλιά δόξα του αιγυπτιακού ποδοσφαίρου Αχμέντ Χοσάμ Μίντο τον αποκάλεσε ευθέως τον καλύτερο προπονητή του πρωταθλήματος και ούτε λίγο ούτε πολύ τον υπέδειξε στην Ζαμάλεκ, το ένα από τα δύο ιστορικά μεγαθήρια της χώρας: «Για μένα είναι ο καλύτερος στην χώρα. Δουλεύει με περιορισμένο μπάτζετ και προσφέρει σε κάθε ματς όμορφο ποδόσφαιρο, παίζοντας μόνο με νεαρούς ποδοσφαιριστές. Ακόμα κι όταν χάνει, η ομάδα του παίζει όμορφο ποδόσφαιρο. Ακόμα και απέναντι στην Αλ-Άχλι ή την Ζαμάλεκ, η Γουάντι είχε την κατοχή, δεν έπαιξε αμυντικά, όπως όλοι. Του αξίζουν πολλά μπράβο, τέτοιους προπονητές χρειάζεται το ποδόσφαιρο της Αιγύπτου για να προοδεύσει».

Αν κοιτάξει κανείς την βαθμολογία, αδυνατεί να καταλάβει τα τόσα κομπλιμέντα. Η Γουάντι Ντέγκλα βρίσκεται στην 10η θέση, με 30 βαθμούς μετά από 27 αγωνιστικές. Σκοράρει αρκετά (33 γκολ, περίπου όσα και η ομάδα που βρίσκεται στην δεύτερη θέση), αλλά τρώει και πολλά, αφού με 42 γκολ έχει το δεύτερο χειρότερο παθητικό. Κλασικός Γκώνιας δηλαδή. Ποδόσφαιρο με πολλά ρίσκα, που αρέσει στο ουδέτερο μάτι.

Από ότι φαίνεται αρέσει και στο μάτι του ιδιοκτήτη. Πρόσφατα υπέγραψε νέο κλειστό τριετές συμβόλαιο, κάτι εξωπραγματικό για την ποδοσφαιρική πραγματικότητα της χώρας, με απολαβές που φτάνουν τα 25.000 δολάρια τον μήνα, κάτι που τον καθιστά τον 5ο πιο ακριβοπληρωμένο προπονητή της χώρας. Μα αυτό, το οικονομικό, είναι το τελευταίο ίσως που τον απασχολεί.


Ο Τάκης Γκώνιας στην τηλεοπτική εκπομπή του θρύλου Ahmed Shobeir

Στην χώρα μας, ο Τάκης Γκώνιας θεωρείται καλτ φιγούρα, είναι γνωστές οι πλάκες που του έχουν γίνει για την αδυναμία που έχει στο γκολφ ή τα περιπαικτικά σχόλια μετά τον τσακωμό του με ρεπόρτερ Καλλιθέας και τις επικές ατάκες στην πρεμιέρα της περσινής Football League σε ένα παιχνίδι με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Στην μακρινή Αίγυπτο απολαμβάνει τον σεβασμό που πάντα ήθελε, η παρουσία του στην τηλεοπτική εκπομπή του θρύλου Ahmed Shobeir τον βοήθησε να κερδίσει ακόμα περισσότερους πόντους, το γκολ που έβαλε η ομάδα του αλλάζοντας 50 συνεχόμενες πάσες σε 3,5 λεπτά, παίζεται συνεχώς ως δείγμα του γνήσιου, του καλού ποδοσφαίρου.

Ο Τάκης Γκώνιας τα κατάφερε. Μακριά από την ελληνική τοξικότητα και ημιμάθεια, ξεκινώντας από το μηδέν, κηρύσσει την αλήθεια του. Η Γουάντι Ντέγκλα δεν είναι Μπαρτσελόνα, αλλά μαζί του μπορεί να μιμηθεί το ποδόσφαιρο της. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη νίκη του…

Comments are closed.